Забур 42

¹Эй Худо, оқла мени! Шаккок халққа қарши даъвоим бор. Ўзинг мени ҳимоя қил. Мени бу ёлғончи, адолатсизлардан қутқар.

²Ахир, менинг паноҳим — Худо Сенсан, Нега Сен тарк этдинг мени?! Не учун ғамга ботиб юрмоғим керак Душманларимнинг сиқуви дастидан?!

³Йўллагин нурингни, ҳақиқатингни, Булар менга йўл кўрсатиб турсин, Муқаддас тоғингга мени олиб борсин, Сенинг маконингга мени олиб борсин.