NUR
Ibtido 27
1Is’hoq qaridi, ko‘zlari xiralashib, ko‘rmay qolganda, katta o‘g‘li Esovni chaqirdi: — O‘g‘lim! — Labbay, otajon! — deb javob berdi Esov.
2— Ko‘rib turibsan, men qarib qoldim. To‘satdan o‘lib qolishim mumkin.
3Endi yoyingni, o‘qlaringni olib, dalaga chiq, menga bironta hayvonni ovlab kel.