Ibtido 18

¹Kunning jazirama issiq payti edi. Ibrohim Mamredagi muqaddas emanzorda chodiriga kiraverishda o‘tirgan edi, shu payt Egamiz unga zohir bo‘ldi.

²Shu lahzada Ibrohim ro‘parasida uchta odam turganini bildi. Ibrohim uchalasini ko‘rgan zahoti chodirga kiraverishdan ularni kutib olgani yugurib bordi va muk tushib ta’zim qildi.

³— Hazratim, — dedi Ibrohim, — marhamatingizni darig‘ tutmanglar, bu qulingizning eshigini bosib o‘tib ketmanglar.