NUR
Забур 122
Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын жыр.
1Назарымды Өзіңе аударамын, Уа, көкті мекендеуші Құдайым!
2Құлдың көзі қожайынының қолынан, Күңінің көзі ханымының қолынан Таймайтындай, біз де Иеміз Құдайдан Көз алмаймыз рақым көргенше Одан.
3Рақым ете гөр, уа, Жаратқан Ие, Мейіріміңді түсіре гөр біздерге, Тойындық жұрттың бізді жек көргеніне,